ความคิดเสรีของมีชัย
เรียนรู้กฏหมายใกล้ตัว
เรื่องสั้น
จดหมายถึงนาย
 
  • การควบรวมท้องถิ่นในเขตตำบลเดียวกัน
  •  
  • ปัญหากฏหมาย
  •  
  • ทางเดินสาธารณประโยชน์
  •  
  • การชำระค่าสินไหมทดแทนความรับผิดทางละเมิด
  •  
  • คดีฉ้อโกง
  • อ่านทั้งหมด
    มุมของมีชัย ถาม-ตอบ กับมีชัย
     
         ถาม-ตอบ กับมีชัย จะเป็นกุญแจ ไขข้อข้องใจของทุกๆท่าน ในเรื่องกฎหมายและการเมือง โดยท่านอาจารย์มีชัย ฤชุพันธุ์ จะขจัดความสงสัยที่เกิดขึ้นของคุณให้หมดไป เมื่อคุณส่งคำถามเข้ามาที่นี่ ส่งคำถาม
    คำสำคัญ
    ค้นหาใน
     
    เลือกประเภทคำถาม-ตอบ > การเมือง | กฏหมาย | เศรษฐกิจ | ทั่วไป | มรดก | แรงงาน | ท้องถิ่น | มหาวิทยาลัย | ราชการ | ครอบครัว | ล้มละลาย | ที่ดิน | ค้ำประกัน | 22128 ค้ำ | archanwell.org | ล้างมลทิน | 24687 | hhhhhhhhhhh | คำถามทั้งหมด ... อ่านสักนิดก่อนตั้งคำถาม

    ปิดหน้าต่างนี้
    คำถามที่ หัวข้อคำถามโดยวันที่
    025146 เรื่องพนักงานราชการWayu Yuvanakorn12 ธันวาคม 2550

    คำถาม
    เรื่องพนักงานราชการ

    เรียนอาจารย์มีชัย ปัจจุบันผมทำงานอยู่ที่สถานนีโทรทัศน์รัฐสภาในเป็นพนักงานราชการตำแหน่งเจ้าหน้าที่ตัดต่อภาพและเสียงรายการโทรทัศน์มีรายการตัดต่อและใส่กราฟิกรับผิดชอบอยู่ 2 รายการเป็นรายการคุยกันวันใหม่ ที่ออกทุกวันจันทร์ ถึง พฤหัส และรายการสุขกายสบายใจ ออกอกาศทุกวันศุกร์ และรายการข่าวรัฐสภา (ตัดต่อสัปดาห์เว้นสัปดาห์)ซึ่งงานที่ทำอยู่ถือว่าเต็มปริมาณที่จะตัดต่อและใส่กราฟฟิกในระยะเวลา 1 สัปดาห์ จนเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีหนังสือมอบหมายงานให้ตัดต่อรายการเพิ่มอีกหนึ่งรายการ ผมมีเรื่องจะรบกวนเรียนถามอาจารย์ว่า  

    1.องค์กรอาศัยอะไรเป็นตัวชี้วัดปริมาณในการทำงานครับเพราะในความรู้สึกเหมือนกับไม่มีอะไรชี้วัดในเรื่องของการกำหนดปริมาณงานที่ทำในแต่ละวัน

    2.งานพนักงานราชการสำหรับอาจารย์ว่ามั่นคงไหมครับสำหรับคนที่จะเข้ามาทำ ในความรู้สึกผมเห็นคนที่เขาทำงานจริงๆจังๆพอถึงเวลาที่ประเมินขั้นพิเศษกลับไม่ได้รับการประเมินแต่คนที่ได้คือคนที่คอยประจบนาย

    ป.ล.พ่อดวก(สมชาย ยุวนากร)ที่เคยทำงานกับอาจารย์ที่ คตง.แนะนำให้ลองขอคำแนะนำจากอาจารย์ดูผมจึงอยากขอรบกวนอาจารย์ให้คำแนะนำด้วยครับ

    วายุ ยุวนากร

    คำตอบ

    เรียน คุณวายุ

    1. เขาไม่ได้อาศัยอะไรหรอก เมื่อเขามีพนักงานทำหน้าที่ใดแล้วเขาก็มอบหมายหน้าที่นั้นให้ทำเรื่อยไป  ถ้ามันมากจนทำไม่ได้จริง ๆ ก็ต้องบอกผู้บังคับบัญชา เพื่อเขาจะได้หาคนมาเพิ่ม (ถ้างานมากเกินความสามารถจริง ๆ ) แต่คนนั้นมี ๒ ประเภท คือ คนทำงานตามเวลาที่กำหนด ได้เท่าไรก็เอาเท่านั้น กับคนที่ทำงานเพื่อให้งานสำเร็จ จะใช้เวลามากกว่าที่ทางราชการกำหนดเขาก็ทำ ทำไม่หมดเขาก็ทำนอกเวลา หรือเอากลับบ้านทำ  คนประเภทแรก ก็จะก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ เหมือนคนอื่น ๆ  แต่คนประเภท ๒ มักจะก้าวหน้าได้รวดเร็ว และบางทีก็อาจถูกคนกล่าวหาว่าเอาใจหรือประจบเจ้านายได้เหมือนกัน แต่เป็นการประจบหรือเอาใจด้วยการทำงาน ซึ่งเป็นผลดีแก่ตัวเองและแก่งานราชการ  เหมือนกับที่ผมมานั่งตอบคำถามอยู่นี่แหละ ถ้าทำแบบประเภทแรก ก็ทำแบบ ว่าง ๆ ก็ทำ ได้เท่าไรก็เท่านั้น ปัญหาใครจะได้รับคำตอบหรือไม่ก็ไม่สนใจ  แต่ถ้าทำอย่างคนประเภทหลัง ก็คือ เมื่อมือว่างจากงานอื่นและมีเครื่องคอมพ์ที่จะทำงานได้ ก็ทำทันที ไม่ว่าจะเป็นเวลาเช้า สาย บ่าย เย็น หรือค่ำมืด โดยมุ่งหวังให้ตอบทันคนถามที่มีมาหลายสิบคำถามต่อวัน

    2. ก็คงไม่มั่นคงเท่ากับข้าราชการ

     


    มีชัย ฤชุพันธุ์
    12 ธันวาคม 2550